Πάμε όλοι (οι εξοδούχοι) μαζί σε μια παραλία
Ναι! Εξοδούχοι! Επιτέλους! Κάθε φορά που έχουν έξοδο οι φαντάροι σκέφτονται “σήμερα πρέπει επιτέλους να κάνουμε κάποιο κονέ. Θα την πέφτουμε σε όποια γκόμενα βρίσκουμε! Δεν θα πάμε να καθήσουμε με τους άλλους για να μην φαινόμαστε ότι είμαστε φαντάροι. Θα πάμε σε άλλη καφετέρια μόνοι μας. Το πολύ τρία άτομα. Κι αν έρθουν άλλοι δικοί μας εκεί που καθόμαστε θα τους διώχνουμε με τρόπο”. Δυστυχώς όμως το αποτέλεσμα είναι πάντα αυτό: “Επ, τι έγινε παιδιά, καλά? Εξοδούχοι κι εσείς ε? (ωχ, την κάτσαμε!) Καλά, μην σας καθυστερούμε, πάτε τη βόλτα σας. (φύγετε ρε μαλάκες, θα καρφωθούμε!). Εμείς την πατήσαμε και καθήσαμε εδώ. Στην παρακάτω καφετέρια που κάθησαν οι άλλοι είναι τίγκα στις γκόμενες λέει! (άντε τον πούλο, πάτε στην άλλη καφετέρια με τους άλλους). Α, θα πάτε αργότερα εκεί? Καλά, αν είναι τα λέμε εκεί πιο μετά που θα έρθουμε κι εμείς. (πάρτε τον πούλο τώρα από εδώ και βλέπουμε). Λέτε να καθήσετε κι εσείς εδώ? Δεν παίζει τίποτα πάντως τόση ώρα. Αφού κι εμείς έτοιμοι να φύγουμε ήμασταν τώρα. (άντε ρε, τον πούλο λέμε!). Θα καθήσετε εδώ τελικά ε? ΟΚ, όπως θέλετε. Να! Παίζει ένα τραπέζι άδειο στην απέναντι μεριά του μαγαζιού, πάτε να το προλάβετε μην το πιάσουν άλλοι! (ξεκουμπιστήτε ρε!). Τι? Α, υπάρχει και άδειο τραπέζι δίπλα στο δικό μας? Πως δεν το πρόσεξα! Σόρρυ ρε παιδιά, δεν το έκανα επίτηδες, αλλοίμονο, σειρούλες είμαστε! (που είναι η ξιφολόγχη ρε τώρα που την χρειάζομαι πραγματικά?)
*Με το παραπάνω κείμενο κλείνει ο κύκλος των σημειώσεών μου κατά τη θητεία μου στο στρατό.
